Poniższe materiały dotyczą prostego silnika graficznego obsługujące obie z bibliotek (OpenGL i DirectX). Wcześniej pisałem w OpenGL, ale powiadają, że trzeba poznać obie, aby móc świadomie wybrać dla siebie lepszą. Choć dlaczego by nie znać i nie używać obu.

OpenGL jest przenośny, DirectX umożliwia programistom naukę rozszerzeń, których nie obsługują ich karty graficzne (emulacja). Różnic jest trochę, ale mimo wszystko wiele wiele łączy te biblioteki. Zmienia się właściwie tylko API, idee pozostają te same.

Engine ma za zadanie uprościć jak najbardziej korzystanie z możliwości obu bibliotek. Bez warunków typu

	if (OpenGL)
	{ ... }
	else if (DirectX)
	{ ... }
	

Mamy natomiast jeden wskaźnik np. GUI, który zostaje przypisany na początku do obiektu OpenGL lub DirectX, a te dziedziczą po wspólnej klasie abstrakcyjnej OpenX. To samo dotyczy innych struktur, jak np. Materiały lub Tekstury. Tworzymy jedną klasę np. CMaterials, i dla niej oddzielnie pochodne COpenGLMaterials i CDirectXMaterials, które używają już odpowiedniego dla nich interfejsu, poleceń OpenGL czy to DirectXa.

To samo dotyczy obiektów 3D. Mamy jedną klasę wspólną CMesh i dwie pochodne dla każdego z interfejsów tj. COpenGLMesh i CDirectXMesh dziedziczące po niej. Obiekt typu CMesh ładujemy np. za pomocą importera plików OBJ, a następnie konwertujemy do odpowiedniego formatu (OpenGL, DirectX) np. tak:

	CMesh tmp_mesh;
	CLoadOBJ loader;
	loader.Import("file.obj", &tmp_mesh, &listObj,
		&listMaterial, false);
	
	// Conversion to OpenGL or DirectX format
	CMesh *Mesh;
	Mesh = GUI->New(&tmp_mesh);
	
	// Init buffers
	tmp_mesh -> InitBuffer();
	
	// Draw mesh
	tmp_mesh -> Render();
	

Można by spytać po co te komplikacje, moglibyśmy stworzyć od razu wersję ładowania pliku OBJ do odpowiedniego interfejsu (format OpenGL lub DirectX), ale chcemy mieć większą kontrolę nad tym procesem. W tej chwili możemy załadować wszystkie pliki obiektów przed wyborem interfejsu, a dopiero po tym wyborze konwersję do odpowiedniego formatu. Przydatna opcja gdy planujemy tworzyć własny format plików sceny.

Konwersję powyższą można by zamienić na te kilka linii:

	if (OpenGLInterface)
	{
		Mesh = COpenGLMesh(tmp_mesh);
	}
	else if (DirectXInterface)
	{
		Mesh = CDirectXMesh(tmp_mesh);
	}
	

Ale chcemy pozbyć się takich warunków, więc korzystając z wirtualności metody New obiektu COpenX (*GUI) robi to za nas. Można by się spierać czy to najszybsza z metod (polimorfizm zabiera czas procesora), ale podczas pisania złożonych projektów w początkowych fazach optymalizacja często powodowała więcej problemów.

Różnice w ideach, wymagające oddzielnego konwertowania danych. Spis jest rezultatem pisania silnika i odkrywania właśnie tych różnic między OpenGL a DirectX (oczywiście, niektóre z różnic mogą być wynikiem konkretnej implementacji, wersji posiadanego sprzętu - ale nie zaszkodzi zwrócić uwagę, gdy coś jednak nie będize identycznie wyglądać)

• Skrętność osi XYZ, w OpenGL oś Z rośnie w stronę ekranu (nas), w DirectX za ekran. Wystarczy w jednym z interfejsów odwrócić współrzędną Z (UWAGA! nie tylko w współrzędnych obiektów, ale także wektorów translacji, rotacji itd.).
• Współrzędne tekstur UV, w OpenGL punkt (0,0) jest w dolnym lewym rogu, w DirectX w górnym lewym. Osobiście wolę rozwiązanie OpenGL więc w DirectX: v'= 1-v; (3D Studio MAX używa domyślnie tego samego rozwiązania).
• Kolejność bajtów w definicji koloru RGBA w DWORD. OpenGL:

  #define RGBA(r,g,b,a)  \
  ((((a)&0xff)<<24)|(((b)&0xff)<<16)|
   (((g)&0xff)<<8)|((r)&0xff))

  w DirectX:

  #define RGBA(r,g,b,a)  \
  ((((a)&0xff)<<24)|(((r)&0xff)<<16)|
   (((g)&0xff)<<8)|((b)&0xff));
  

• Położenie oświetlenia, w DirectX dla punktowego światła podajemy raz współrzędne D3DTS_WORLD, w OpenGL musimy ręcznie w każdej klatce animacji ustawić glLightfv( LightNum, GL_POSITION, float [4] );
• DirectX nie używa stosu własności/macierzy jak OpenGL (glPushMatrix, glPushAttrib itp.), o to sami musimy zadbać, ew. skorzystać z d3dx9.
• Texture mapping filter - w OpenGL filtr nadajemy podczas tworzenia tekstury
  glTexParameteri(GL_TEXTURE_2D, GL_TEXTURE_MAG_FILTER, filter);
  W DirectX jako stan maszyny podczas animacji:
  Device->SetSamplerState(0, D3DSAMP_MAGFILTER, filter);
• OpenGL Lighting używa składowej Ambient globalnej dla całej sceny, ustawianej przez glLightModelfv(GL_LIGHT_MODEL_AMBIENT, Ambient);, DirectX domyślnie ma tą wartość zerową, OpenGL nie zerową.